Dobre życie

Za tym nie stoi żaden kwestionariusz i nie musi stać. Literaturę o dobrostanie — nurt hedonistyczny i eudajmonistyczny, sześć wymiarów Ryff, trzy potrzeby z teorii autodeterminacji, PERMA Seligmana, jedenaście dziedzin OECD — przeczytano tutaj wyłącznie jako spis tego, co zwykle wymienia się jako części życia, i nie wzięto z niej niczego: tamte narzędzia należą do swoich autorów, część z nich wymaga pisemnej zgody, a żadne nie jest tu powielone ani sparafrazowane. Jeden stary i publiczny pomysł służy za ramę, a nie za listę: że pracę można trzymać jako posadę, jako karierę albo jako powołanie. Kwestionariusz zbudowany na tym pomyśle nie jest tu użyty ani przerabiany. Jedyne miejsce, w którym badanie ukształtowało pytanie, a nie spis, to ostatni blok zamknięty: pyta o żal z powodu rzeczy niezrobionych, a nie z powodu rzeczy zrobionych, zgodnie z ustaleniem, że przez całe życie żal za tym, czego się nie zrobiło, trwa dłużej. Powtarzano to ustalenie później, z efektami słabszymi i nie w każdym badaniu, więc czytaj je jako powód, dla którego pytanie idzie w tę stronę, a nie jako fakt o tobie. Cztery pytania na końcu nie mają żadnych opcji i nie opuszczają tego urządzenia. Nic na tej stronie nie jest punktowane, nie ma progów ani przedziałów i nie jest zestawiane z odpowiedziami kogokolwiek innego. Wraca dokładnie to, co tu zapiszesz, w kolejności wagi, jaką temu nadajesz — i dlatego powody, które napiszesz, są warte więcej niż opcje, które zaznaczysz.

Dalsza lektura

• Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being (otwiera się w nowej karcie). Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069–1081źródło
• Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being (otwiera się w nowej karcie). American Psychologist, 55(1), 68–78źródło
• Gilovich, T., & Medvec, V. H. (1994). The temporal pattern to the experience of regret (otwiera się w nowej karcie). Journal of Personality and Social Psychology, 67(3), 357–365źródło

Czytaj wynik jako uporządkowaną wersję twoich odpowiedzi, a nie jako pomiar ciebie.