Przejdź do treści

Dziękuję Ci, Ojcze niebieski, za to, jak mnie stworzyłeś.

Moja instrukcja

Instrukcja obsługi człowieka

Większość tego, co psuje się między dwojgiem ludzi, to problem z dokumentacją. Działasz bez instrukcji i każdy, kogo znasz, też. Zrób kilka testów, dostań jedną stronę, która mówi, jak działasz — co do ciebie trafia, co cię wyczerpuje i co robić, gdy idzie źle — i podaj ją dalej.

Trzy ruchy

To nie jest wycieczka po aplikacji. Każdy krok poniżej kończy się wtedy, gdy naprawdę go zrobisz, a trzeci jest powodem, dla którego istnieją dwa pierwsze.

  1. Odpowiedz na jeden

    Tu jesteś

    Nie na cały katalog — na jeden, wybrany z powodu, który już masz. Pięć tras, po cztery albo pięć narzędzi, w kolejności, w jakiej warto je robić.

    Znajdź swoją trasę
  2. Przeczytaj swoją instrukcję

    Krok 2

    To jest strona, dla której powstała ta aplikacja: wszystko, na co odpowiedziałeś, poukładane według tego, co ktoś musiałby wiedzieć — jak z tobą rozmawiać, co cię wyczerpuje, co robić, kiedy idzie źle. Nie cztery wyniki testów.

  3. Wręcz ją komuś

    Krok 3

    Instrukcja, której nikomu nie dajesz, jest pamiętnikiem. Wybierz, co widzi konkretna osoba — partner, zespół, otwarty internet — a dostaniesz link, który niesie tylko to i który możesz cofnąć.

Jak to działa

Wybierz, co pasuje

Dziś 29 narzędzi, każde jako samodzielna wtyczka. Nowe pojawiają się w katalogu, a reszta aplikacji się nie zmienia.

Wszystko zostaje lokalnie

Twoje odpowiedzi są w tej przeglądarce i nigdzie indziej. Bez konta, bez serwera, bez analityki. Całość możesz w każdej chwili wyeksportować do pliku.

Decyduj, czym się dzielisz

Każdy wynik ma własną widoczność — prywatną, dla znajomych, publiczną. Dziś decyduje ona o zawartości linku. Później zdecyduje o tym, co widzi sieć.