Plan rodziny

Za tym zestawem nie stoi żadne narzędzie badawcze i nie ma takiej potrzeby. Lista tematów jest tą, której demografia używa od dziesięcioleci — amerykańskiego National Survey of Family Growth, którego kwestionariusze są federalnym materiałem urzędowym, oraz otwarcie publikowanego Generations and Gender Survey — a każde pytanie i każda odpowiedź zostały napisane dla tej aplikacji. Inwentarze przedmałżeńskie obejmujące ten sam teren, dostępne wyłącznie przez przeszkolonego prowadzącego — PREPARE/ENRICH, FOCCUS i RELATE — nie są tu ani powielone, ani sparafrazowane, i dlatego figurują na liście rzeczy unikanych, a nie wśród źródeł: nic na tej stronie z nich nie pochodzi. Nic tutaj nie jest punktowane i nic niczego nie prognozuje. Deklarowana liczba dzieci słabo przewiduje liczbę faktyczną, a ludziom częściej się z nią rozmija, niż zgadza (Quesnel-Vallée i Morgan, 2003), więc czytaj to jako stanowisko z konkretnego dnia, a nie jako plan, który się wydarzy. Najpierw „Rozmowy”, żeby w ogóle sprawdzić, czy temat dzieci kiedykolwiek padł, a jeśli w grze jest ślub — „Przed ślubem”. To jest trzynaście decyzji leżących niżej: to, co przynosisz do rozmowy, a nie to, co ją zaczyna. Na każde pytanie tutaj odpowiada jedna osoba siedząca sama, łącznie z tymi, które wymieniają hipotetycznego drugiego rodzica. Tam, gdzie blok zapisuje rzecz nierozstrzygniętą, opcja mówi „nie mam tego rozstrzygniętego”, nigdy „nie mamy”, bo strona, której nie da się wypełnić, dopóki w pokoju nie pojawi się druga osoba, jest innym produktem. Zanim odczytasz niezgodę jako wyrok, warto wiedzieć, że gdy dwoje ludzi różni się co do pierwszego dziecka, mniej więcej połowa i tak je ma, a niezgoda co do kolejnego kończy się zwykle na „nie” (Testa i Bolano, 2021). Jeden blok podaje klapsa jako odpowiedź, bo ludzie go wybierają, a zestaw opcji, który pomija prawdziwą odpowiedź, zbiera zamiast niej fałszywą. Największa metaanaliza tej praktyki wiązała ją z gorszymi wynikami w trzynastu z siedemnastu mierzonych rzeczy i z lepszymi w żadnej (Gershoff i Grogan-Kaylor, 2016). Jest to powiedziane tutaj, a nie w treści pytania, bo pytanie, które argumentuje, zbiera zgodę.

Dalsza lektura

• National Center for Health Statistics (2024). National Survey of Family Growth: Questionnaires, Datasets, and Related Documentation (otwiera się w nowej karcie). Centers for Disease Control and Preventionźródło
• Gauthier, A. H., Liefbroer, A., Ajzen, I., et al. (2020). Generations and Gender Survey Baseline Questionnaire 3.0.7 (otwiera się w nowej karcie). Netherlands Interdisciplinary Demographic Institute [distributor]źródło
• Quesnel-Vallée, A., & Morgan, S. P. (2003). Missing the Target? Correspondence of Fertility Intentions and Behavior in the U.S. (otwiera się w nowej karcie) Population Research and Policy Review, 22(5–6), 497–525krytyka

Czytaj wynik jako uporządkowaną wersję twoich odpowiedzi, a nie jako pomiar ciebie.