Wiara

Za tym narzędziem nie stoi żaden zwalidowany kwestionariusz i nie ma takiej potrzeby. Badania nad religijnością dały mapę tematu i nic poza tym: pięć wymiarów Glocka z 1962 roku (wiara, praktyka, doświadczenie, wiedza, konsekwencje), obserwacja Davie z 1994 roku, że wiara i przynależność się rozchodzą, oraz konstrukt centralności Hubera i Hubera z 2012 roku — z nich bierze się podział tych dwunastu bloków na to, co się uważa, co się praktykuje, skąd to przyszło i czego dotyka. Skala centralności religijności, Duke University Religion Index, skala orientacji religijnej Allporta i Rossa, Religious Commitment Inventory-10, kwestionariusz siły wiary z Santa Clara oraz pomiar Fetzer/NIA zostały przeczytane; żadna z ich pozycji tutaj nie występuje. Lektura tych narzędzi jest też powodem, dla którego nie ma tu dwóch pytań z wcześniejszej wersji. Drabinka częstości uczestnictwa to kształt pierwszej pozycji DUREL i pozycji CRS o praktyce publicznej, więc to narzędzie pyta, gdzie przynależysz, zamiast jak często chodzisz. Pytanie o to, co rozstrzyga dobro i zło, ma kształt pozycji Pew, a przy tym powtarzało słownik podstaw, który biegnie pod każdym blokiem, więc zostało wycięte, a nie przeredagowane. Nic nie jest punktowane. Nie ma tu miary pobożności ani miary prawowierności, nie ma współczynnika rzetelności ani struktury czynnikowej, bo stanowisko, które wypowiadasz, ich nie ma i nie potrzebuje — nikt nie zestawia cię z próbą, tylko zapisujesz, co uważasz i na czym twoim zdaniem to się opiera. Każdy blok, który zakłada wiarę, ma opcję odrzucającą to założenie, więc formularz idzie od początku do końca tak samo u kogoś, kto trzyma wiarę mocno, u kogoś, kto od niej odszedł, i u kogoś, kto nigdy jej nie miał — żadna z tych trzech odpowiedzi nie jest traktowana jako niepełna. Żaden blok nie pyta o nikogo poza tobą: nie ma tu pytania, do którego osoba odpowiadająca sama musiałaby wymyślić sobie partnera.

Dalsza lektura

• Glock, C. Y. (1962). On the study of religious commitment (otwiera się w nowej karcie). Religious Education, 57(sup4), 98–110źródło
• Davie, G. (1994). Religion in Britain since 1945: Believing without belonging (otwiera się w nowej karcie). Blackwell, Oxford (Making Contemporary Britain series)źródło
• Huber, S., & Huber, O. W. (2012). The Centrality of Religiosity Scale (CRS) (otwiera się w nowej karcie). Religions, 3(3), 710–724źródło
• Voas, D., & Crockett, A. (2005). Religion in Britain: Neither believing nor belonging (otwiera się w nowej karcie). Sociology, 39(1), 11–28krytyka

Czytaj wynik jako uporządkowaną wersję twoich odpowiedzi, a nie jako pomiar ciebie.